نمىتواند اشاره كند بنابر احتياط لازم بايد با دست ومانند آن براي سجده اشاره كند ودر قلب نيز نيت سجده نمايد وذكر واجب را بگويد . ( مسأله 1080 ) : اگر پيشانى بي اختيار از جاى سجده بلند شود ، چنانچه ممكن باشد بايد نگذارد دوباره بجاى سجده برسد ، واين يك سجده حساب مىشود ، چه ذكر سجده را گفته باشد يا نه . واگر نتواند سر را نگهدارد وبي اختيار دوباره بجاى سجده برسد ، همان يك سجده حساب مىشود ولى اگر ذكر نگفته باشد احتياط مستحب آنست كه آن را به قصد قربت مطلقه بگويد . ( مسأله 1081 ) : جائى كه انسان بايد تقيه كند مىتواند بر فرش ومانند آن سجده نمايد ، ولازم نيست براي نماز بجاى ديگر برود يا نماز را تأخير بيندازد تا در همان جا بعد از رفع سبب تقيه بجا آورد . ولى اگر بتواند بر حصير يا چيزى كه سجده بر آن صحيح مىباشد ، طورى سجده كند كه مخالفت تقيه نكرده باشد نبايد بر فرش ومانند آن سجده نمايد . ( مسأله 1082 ) : اگر روى تشك پر ومانند آن سجده كند ، در صورتي كه بدن روى آن آرام نگيرد باطل است . ( مسأله 1083 ) : اگر انسان ناچار شود كه در زمين گل نماز بخواند ، چنانچه آلوده شدن بدن ولباس براي أو مشقت ندارد ، بايد سجده وتشهد را بطور معمول بجا آورد ، واگر مشقت دارد ، در حالي كه ايستاده ، براي سجده با سر اشاره كند وتشهد را ايستاده بخواند ونمازش صحيح است . ( مسأله 1084 ) : در ركعت أول وركعت سومى كه تشهد ندارد ، مثل ركعت سوم نماز ظهر وعصر وعشا احتياط واجب اين است كه بعد از سجده دوم قدرى بي حركت بنشيند وبعد برخيزد .